یک بازیگر تئاتر آلمانی با روی کار آمدن نازی‌ها در آلمان پیش از جنگ جهانی دوم، به موفقیت غیرمنتظره و پیامدهای متناقض ناشی از محبوبیت نقش‌آفرینی‌اش در یک نمایش فاوستی دست می‌یابد. در حالی که همکاران و دوستانش فرار می‌کنند یا زیر چرخ‌دنده‌های وحشت نازی‌ها نابود می‌شوند، محبوبیت شخصیت نمایشی او از وجود واقعی خودش پیشی می‌گیرد تا جایی که درمی‌یابد بهترین بازی او، حفظ ظاهر برای حامیان نازی‌اش است.

این فیلم که در دوران افول شکوه امپراتوری اتریش-مجارستان می‌گذرد، داستان صعود و سقوط آلفرد ردل را روایت می‌کند؛ افسر جوان و جاه‌طلبی که پله‌های ترقی را طی می‌کند تا به ریاست پلیس مخفی برسد، اما در نهایت در دام فریب‌های سیاسی گرفتار می‌شود.

زمستان ۱۹۴۴، روزهای پایانی جنگ. زمانی که جاده‌ها و خانه‌ها دیگر وجود نداشتند و کف زیرزمین‌ها پر از زندگی شده بود، زمانی که ثروت‌ها بر باد رفت و کشورها در آتش سوختند، پالتوی کهنه مامان، خدمتکار رختکن یک مدرسه رقص محلی، تنها دارایی مهم او بود. پسرش آن را دزدید تا به قیمت بیست پنگو بفروشد؛ او این کار را کرد چون عشق آرانکا فوسبام هزینه داشت. در چنین دنیای ویران‌شده‌ای دیگر شرافتی باقی نمانده است. با این حال، آن‌ها همچنان به دنبال آن پالتو می‌گردند... (المیر راگالی با این فیلم برنده جایزه بهترین فیلمبرداری در مونترال ۱۹۷۹ و بوداپست ۱۹۸۰ شد.)